door Pieter Baan Müller

Tien monitoren, geplaatst op stalen sokkels. Op de schermen ziet men opnamen van zwiepende boomtoppen tegen de achtergrond van een bewolkte lucht. De videorecorders zijn zichtbaar opgesteld in een kast, terwijl de bekabeling over de vloer van het paviljoen uitgelegd is. Hierdoor ontstaat een vreemd, rommelig beeld alsof de recorders en bekabeling als wortels en stronken een onderdeel vormen van Bomen. Pieter Baan Müller filmt geen boomtoppen in de natuur. Hij simuleert een bos en maakt en speelt alles in zijn eigen studio. Het is Pieter Baan Müllers eigen ademhaling die blaast als de wind en zijn eigen armen die de takken boven zijn hoofd laten zwiepen. Bomen is een ‘gesammt kunstwerk’ in het klein.