Paradoxaal effect

‘De Constructie’ vond niet plaats in het paviljoen zelf, maar er op en er onder. Wim Warrink zette het paviljoen niet in als ‘expositie locatie’, maar deed een ingreep waarmee het scheve/schuine gebouw ongeschijlijk recht en horizontaal werd gepositioneerd. Door de schuin/scheve positie te ontkennen en dus te doen alsof het bouwwerk horizontaal en recht staat.

Het paradoxale effect ontstond door te werken met lijnen die haaks op de ondergrond van het paviljoen stonden. En met lijnen die waterpas liepen vanaf het hoogste en het laagste punt van het paviljoen. Door deze ingreep leek het een constructie waar een grote glazen balk doorheen was geplaatst. Hierdoor werd de vorm van het Tschumipavililjoen benadrukt en leek het geheel nog groter.  ‘De Constructie’ was een ode aan het ontwerp van Bernard Tschumi.