door Keith Piper

Keith Piper is sterk begaan met de zwarte strijd en beschouwt zijn werk als onderdeel van het geheel van culturele en sociale transformaties. The exploded City speelt in op het idee dat er demarcatielijnen zijn in de huidige stedelijke omgeving die mensen op grond van ras en klassen scheiden. In het werk declameert een centrale figuur een tekst die is gebaseerd op het Bijbelse verhaal van de Toren van Babel. Op de achtergrond zijn stedelijke landschappen en stukjes nieuwsuitzendingen zichtbaar. Geluiden die refereren aan grootstedelijke onrust zijn hier doorheen gemixt. De achterliggende gedachte van het werk wordt beschreven in de Bijbelse tekst: ‘Zie, het is een volk en zij allen hebben een taal. Dit is het begin van hun streven; nu zal niets van wat zij denken voor hen onuitvoerbaar zijn. Welaan, laat Ons neerdalen en hun taal verwarren, zodat ze elkaars taal niet meer verstaan’. De geëxplodeerde stad bestaat in de ruimte die is ontstaan na de fragmentatie van de taal, een ruimte waarin economische, sociale, culturele en raciale verschillen diep verankerd zijn in zgn. no go areas. Tegen deze achtergrond wapenen individuen zich met nieuwe verdedigingsmechanismen. Ieder oogcontact wordt angstvallig vermeden. De antithese van deze geëxplodeerde stad is de geïntegreerde stad, waar modernistische architecten, utopische stedenbouwers en politieke propagandisten hun universele ideaalbeelden proberen op te leggen. Voor Keith Piper is de geëxplodeerde stad een realiteit, terwijl de geïntegreerde stad slechts een droombeeld is. The Exploded City’ bestaat uit drie projecties die in combinatie geprojecteerd worden op drie doorzichtschermen die opgesteld staan tegen de beide lange kanten van het Tschumipaviljoen.