door Walter Bartelings

Een bouwwerk van sloophout meandert rond en over het paviljoen. De sculpturale constructie van veertien pilaren en liggers vormt een contrast met de heldere, functionele architectuur van het paviljoen van Bernard Tschumi. Op het glas zijn aan de binnenkant rode strips van tape aangebracht. De wisselende lichtinval zorgt voor een geraffineerd spel van afwisselend helder zichtbare en minder zichtbare rode banen die gerelateerd zijn aan de constructie van sloophout. Terwijl de herfst vordert verkleurt het hout mee met de bladeren van de bomen. Er ontstaat een visueel contrast tussen de structuur van het paviljoen en het tijdelijke, ruwe bouwsel van sloophout. De twee structuren lijken elkaar aan te trekken en af te stoten. Het verschil tussen de functionele architectuur van glas en de ogenschijnlijk toevallig ontstane constructie van sloophout is fysiek vanzelfsprekend niet overbrugbaar. Toch lijken de twee structuren, niet in het minst beïnvloed door de verschietende herfstkleuren na verloop van tijd naar elkaar toe te groeien.